Architektura: Odkrywanie architektonicznego dziedzictwa Chicago poprzez 5 wyjątkowych projektów

Chicago Skyline.
.
Joseph Sohm / shutterstock.com Chicago od dawna znane jest z wyjątkowej architektury, a tegoroczne inauguracyjne Chicago Architecture Biennial tylko pogłębiło tę reputację.
Chociaż prawie niemożliwe jest zawężenie niezliczonych ikonicznych struktur, z okazji Biennale, skompilowaliśmy pięć budynków w Chicago, które podkreślają wiele faz historii architektury miasta.
Wiemy, że jest ich o wiele więcej! Powiedz nam swój ulubiony budynek w Chicago w komentarzach poniżej.
+ 15 budynku Monadnock.
Burnham and Root, 1891 Szkic budynku Monadnock autorstwa Burnhama i Roota, licencjonowana w domenie publicznej za pomocą Wikimedia Commons Chicago jest często uważane za miejsce urodzenia wieżowca, i chociaż budynek Monadnock nie był pierwszym, był to ważny punkt zwrotny w projekcie i budowa budynków rozmów.
Zaprojektowany przez Burnhama i Roota, a ukończony w 1891 roku, budynek Monadnock był ostatnim wysokim budynkiem, w którym zastosowano murowane ściany zewnętrzne nośne.
[1] Chociaż żelazne obramowania używane do wnętrza budynku stały się powszechne, obawy związane z zabezpieczeniem przeciwpożarowym, szczególnie w Chicago, doprowadziły do preferowania zewnętrznych konstrukcji murowych.
Ale grubość podpór murarskich wzrasta wraz z wysokością konstrukcji, a w szesnastopiętrowych ścianach zewnętrznych budynku Monadnock wymagana była grubość sześciu stóp u podstawy.
[2] Przekrój i elewacja budynku Monandnock według badania Historic American Buildings, licencjonowana w domenie publicznej przez Wikimedia Commons Budynek Monadnock wyróżnia się stosunkowo minimalistyczną formą w czasach, gdy klasyczne elementy dekoracyjne były normą.
Klient budynku wyraźnie poprosił, aby architekci nie dodawali żadnych elementów dekoracyjnych.
[3] Chociaż forma budynku została wyprowadzona z kształtu klasycznej kolumny egipskiej, cała ornamentacja została wyeliminowana z projektu, pozostawiając solidną ceglastą skorupę, która rozjaśnia się nieco u podstawy i na górze.
Trzynaście kolumn kolumn wykuszowych ożywia monotonną fasadę, jednocześnie poszerzając przestrzeń wewnętrzną.
Rozjarzona podstawa budynku Monadnock.
Obraz.
flickr użytkownik zolk, licencjonowany na podstawie CC BY-NC 2.0 Robie House.
Frank Lloyd Wright, 1909 Robie House.
Obraz.
flickr user aliarda, licencjonowana na podstawie CC BY-NC 2.0 Obszar Chicago był epicentrum wczesnego dzieła Franka Lloyda Wrighta w stylu Prairie Style, a jego Dom Robiego, ukończony w 1909 roku, jest szczytem tego stylu.
Horyzontalny akcent i głębokie, zwisające okapy stylu Prairie nawiązują do szeroko otwartych łąk amerykańskiego środkowego zachodu, ale w Robie House Wright wykorzystuje te same elementy, aby stworzyć wizualną separację i prywatność na rogu w gęstej miejskiej dzielnicy.
Parapetowe ściany wokół balkonów i tarasów tworzą odgrodzenie od ulicy, a głębokie okapy dachowe zacieniają okna, zapobiegając widokom (i ograniczając przyrost ciepła słonecznego), jednocześnie zachowując widoki od środka.
W rzeczywistości, główne wsporniki dachu znajdują się daleko poza pionową konstrukcją, która wymaga dwóch stalowych belek biegnących przez całą długość domu w celu podparcia.
Nawet długa cienka cegła rzymska na elewacji podkreśla horyzontalność domu.
Robie House Plan, badanie Historic American Buildings, licencjonowane w ramach domeny publicznej za pośrednictwem Wikimedia Commons Wnętrza stanowią przykład Wright skupia się na palenisku jako centrum życia rodzinnego, z salonem i jadalnią rozmieszczonymi wokół kominka w centrum otwarta przestrzeń.
Podobnie jak w wielu innych budynkach, Wright zaprojektował również wiele wewnętrznych detali domu, w tym szklane okna sztuki, oprawy oświetleniowe i meble.
Robie House – szkło artystyczne i oprawy oświetleniowe.
Obraz.
użytkownik flickr chrisjfry, licencjonowany na mocy CC BY-NC-ND 2.0 SR Crown Hall.
Ludwig Mies van der Rohe, Sala Koronowa SR 1956 r.
Obraz.
Użytkownik Wikipedii Jenn22356, licencjonowany na licencji CC BY-SA 3.0 przez Commons Po wyjeździe z Niemiec Mies van der Rohe był dziekanem School of Architecture w Illinois Institute of Technology (IIT), gdzie zaprojektował także kampus, a także wiele budynków kampusu.
Projekty Miesa na kampusie IIT wykorzystywały ograniczoną paletę materiałów ze stali malowanej na czarno, szkła i jasnożółtobrązowej cegły produkowanej lokalnie, i zostały zaplanowane przy użyciu siatki o wymiarach 6 stóp na sześć stóp, wszystko to w celu zarządzania kosztami i łatwość budowy.
[4] Jedynym budynkiem, który nie spełniał sześciokrotnej siatki, była SR Crown Hall dla działów architektury i wzornictwa przemysłowego, ukończona w 1956 roku, zaprojektowana na podstawie o wymiarach pięciu stóp na pięć stóp.
Plan piętra korytarza SR Korona Zewnętrzna forma budynku jest określona przez odsłonięty system konstrukcyjny.
Cztery masywne dźwigary z blachy stalowej obejmują całą szerokość budynku
[przypisy: blachy na dachy, wiązanie krzyżykowe, wiązanie pospolite ]

Powiązane tematy z artykułem: blachy na dachy wiązanie krzyżykowe wiązanie pospolite