Emulgatory

Jako wynik reakcji chemicznej obu tych substancji, to jest kwasu tłuszczowego i jednego z wymienionych ługów, powstaje woda i rozpuszczalna w wodzie sól kwasu tłuszczowego, czyli w tym przypadku właściwy emulgator anionowy, stosownie do wyniku reakcji: RCOOH+NaOH = H20+RCONa lub RCOOH+KOH = H20+RCOOK Emulgatory te tak samo, jak i emulgatory kationowe, mają tę właściwość, że rozszczepiają się na jony (jak już poprzednio wspomniano dysocjują elektrolitycznie w roztworze wodnym), a mianowicie na jon naładowany ujemnie (czyli anion RCOO-) i na jon naładowany dodatnio (kation Na+). W czasie procesu wytwarzania emulsji po rozbiciu mechanicznym nierozpuszczalnej w wodzie cieczy, w omawianym przypadku podgrzanego do stanu płynności asfaltu na drobne cząsteczki w postaci mikroskopijnej wielkości kuleczek, jony soli o ujemnym ładunku (aniony RCOO-) otaczają szczelnie warstewką monomolekularną powierzchnię każdej cząstki (kulki) fazy rozproszonej na granicy styku obu faz, to jest na granicy styku powierzchni kulek asfaltu z wodą. Jony te tworzą pierwszą, tzw. wewnętrzną powłokę kulek asfaltu fazy rozproszonej, tkwiąc w nich częściowo i nadając im swój ujemny ładunek elektryczny. Jony natomiast o ładunku dodatnim (kationy Na+) układają się odpowiednio i bezpośrednio oraz w ten sam sposób jak poprzednio na zewnętrznej stronie poprzedniej powłoki anionów, otaczających cząsteczki fazy rozproszonej emulsji, tworząc drugą zewnętrzną ich powłokę, stykającą się bezpośrednio z graniczącą powierzchnią fazy rozpraszającej, to jest z wodą. [przypisy: kamień naturalny, kamieniarstwo, kamienie ozdobne ]

Powiązane tematy z artykułem: kamień naturalny kamieniarstwo kamienie ozdobne