Napiecie powierzchniowe

Napięcie powierzchniowe, a tym samym i energia powierzchniowa oraz adsorpcja i inne zjawiska, które zależne są od wielkości granicznej powierzchni międzyfazowej, uwypuklają się tu wyraźnie na tle wzrostu tej powierzchni w stosunku do objętości i powierzchni całego układu dyspersyjnego, w podanym przykładzie w stosunku do 2 cm3 emulsji i 1 cm3 powierzchni granicznej międzyfazowej. Znając powierzchnię graniczną i napięcie powierzchniowe, można obliczyć pracę potrzebną do pokonania sił tego napięcia przy wytwarzaniu emulsji, korzystając z podanego poprzednio wzoru. Obliczenia tego rodzaju mogą być wykorzystane do konstrukcji młynków koloidalnych lub sprawdzenia ich sprawności produkcyjnej. Stopień dyspersji asfaltu, wielkość jego zdyspergowanych kulek, ich przeciętną średnicę i liczbę w jednostce objętości emulsji stosunkowo dokładnie oblicza się za pomocą tzw. płytki hematometrycznej (szkłanej) z komorą Thoma. Sposób ten jest dość praco chłonny, lecz w technologii badań emulsji dokładny. Stosowany jest powszechnie w laboratoriach francuskich. Ogólna struktura emulgatorów i emulsji kationowych. Emulgatory te powstają podobnie, jak omówione poprzednio emulgatory anionowe lecz w wyniku reakcji chemicznej dwóch substancji: zasady – np. aminy (RNH2) i kwasu nieorganicznego – np. solnego (HC1). Jako wynik neutralizacji kwasu przez alkaliczną aminę powstaje sól rozpuszczalna w wodzie RNH3CI, czyli właściwy emulgator kationowy. W podobny sposób, jak poprzednio w emulgatorach anionowych cząstki soli rozszczepiają się na jony o przeciwstawnych ładunkach elektrycznych. [hasła pokrewne: okna pasywne cena, naprężenia dopuszczalne, styropian do fundamentów ]

Powiązane tematy z artykułem: naprężenia dopuszczalne okna pasywne cena styropian do fundamentów