przelozenie spoin w miejsca o nieduzych naprezeniach

Zmniejszeniu przy spawaniu wytrzymałości elementu konstrukcyjnego ze stopu podlegającego obróbce cieplnej można zapobiec przez powtórne przesycenie po spawaniu. Metoda ta jednak może znaleźć zastosowanie raczej przy produkcji masowej nie dużych przedmiotów; należy się też liczyć z dodatkowymi naprężeniami ,i odkształceniami. W budownictwie możemy uniknąć powiększenia wymiarów konstrukcji wskutek lokalnego spadku wytrzymałości w miejscu spawania przez: a) przełożenie spoin w miejsca o niedużych naprężeniach, b) przez lokalne wzmocnienie konstrukcji. Przykładem pierwszego sposobu jest wykonanie blachownicy z dwóch kształtowników połączonych spoiną w środku przekroju, tj. w miejscu zerowym naprężeń normalnych. Continue reading „przelozenie spoin w miejsca o nieduzych naprezeniach”

Asfalty dmuchane

Powstające w ten sposób związki nie nasycone kondensują się, bądź też tworzą drobiny kompleksowe. Przy dmuchaniu otrzymuje się asfalty o temperaturze mięknienia do 135°C wg metody P i K, a nawet i wyżej. Asfalty dmuchane, w porównaniu z asfaltami nie dmuchanymi, mają przy tej samej penetracji wyższą temperaturę mięknienia i wyższą ciągliwość. Temperatura łamliwości prozy dobrze prowadzonym procesie dmuchania ulega obniżeniu. W dotyku asfalty dmuchane mają konsystencję bardziej elastyczną niż asfalty zwykłe. Continue reading „Asfalty dmuchane”

Wlasciwosc ciala, polegajaca na stawianiu oporu przeciwko dzialaniu sil powodujacych jego odksztalcenie

Jednym z najważniejszych pojęć, które umożliwia zrozumienie natury asfaltu i wyciągnięcie stąd praktycznych wniosków jest pojęcie konsystencja asfaltu. 1). Właściwość ciała, polegająca na stawianiu oporu przeciwko działaniu sił powodujących jego odkształcenie, nazywa się konsystencją. Takie właściwości, jak elastyczność i plastyczność są bezpośrednio związane z konsystencją dała. Plastyczność jest to właściwość ciała polegająca na tendencji do zatrzymywania odkształcenia po usunięciu lub zmniejszeniu siły wywołującej odkształcenie. Continue reading „Wlasciwosc ciala, polegajaca na stawianiu oporu przeciwko dzialaniu sil powodujacych jego odksztalcenie”

W emulgatorze anionoaktywnym, to jest w jego drobinie (czasteczce) czesc stanowi anion

W emulgatorze anionoaktywnym, to jest w jego drobinie (cząsteczce) część stanowi anion, tzn. jon o ujemnym ładunku elektrycznym. Jon ten odgrywa podstawową funkcję w procesie emulgacji. Z tego powodu emulgatory te noszą nazwę anionoaktywnch lub anionczynych, a emulsje powstałe przy ich udziale – emulsji anionowych. Natomiast w emulgatorze kationoaktywnym najważniejszą rolę spełnia w ten sam sposób jon o dodatnim ładunku elektrycznym i z tego powodu emulgatory te noszą nazwę kationowych, katiooczynnych lub kationo-aktywnych, a powstałe przy ich użyciu emulsje nazwano emulsja mikationowymi, kationoaktywnymi lub kationoczynnymi. Continue reading „W emulgatorze anionoaktywnym, to jest w jego drobinie (czasteczce) czesc stanowi anion”

Emulgatory maja tym wieksze wlasciwosci hydrofobowe, im wiecej zawieraja wegli w strukturze swej czasteczki

Emulgatory mają tym większe właściwości hydrofobowe, im więcej zawierają węgli w strukturze swej cząsteczki. Acykliczne związki organiczne o nie zamkniętym łańcuchu węglowym jedna z podstawowych grup chemicznych związków organicznych dzielą się one na węglowodory nasycone i nie nasycone. Cykliczne związki organiczne o składzie chemicznym i właściwościach charakterystycznych dla związków nie nasyconych dzielą się one na węglowodory o pierścieniach pojedynczych benzenowych, skondensowanych i szeregu pierścieni benzenowych połączonych łańcuchowo jest to również jedna z podstawowych grup związków organicznych. Substancje powierzchniowo-czynne wykazują największe właściwości emulgujące przy zawartości w ich cząsteczkach węgli w granicach 12-18 atomów. Powyżej i poniżej tych granic zdolności emulgujące tych substancji wyraźnie maleją. Continue reading „Emulgatory maja tym wieksze wlasciwosci hydrofobowe, im wiecej zawieraja wegli w strukturze swej czasteczki”

Emulgatory

Jako wynik reakcji chemicznej obu tych substancji, to jest kwasu tłuszczowego i jednego z wymienionych ługów, powstaje woda i rozpuszczalna w wodzie sól kwasu tłuszczowego, czyli w tym przypadku właściwy emulgator anionowy, stosownie do wyniku reakcji: RCOOH+NaOH = H20+RCONa lub RCOOH+KOH = H20+RCOOK Emulgatory te tak samo, jak i emulgatory kationowe, mają tę właściwość, że rozszczepiają się na jony (jak już poprzednio wspomniano dysocjują elektrolitycznie w roztworze wodnym), a mianowicie na jon naładowany ujemnie (czyli anion RCOO-) i na jon naładowany dodatnio (kation Na+). W czasie procesu wytwarzania emulsji po rozbiciu mechanicznym nierozpuszczalnej w wodzie cieczy, w omawianym przypadku podgrzanego do stanu płynności asfaltu na drobne cząsteczki w postaci mikroskopijnej wielkości kuleczek, jony soli o ujemnym ładunku (aniony RCOO-) otaczają szczelnie warstewką monomolekularną powierzchnię każdej cząstki (kulki) fazy rozproszonej na granicy styku obu faz, to jest na granicy styku powierzchni kulek asfaltu z wodą. Jony te tworzą pierwszą, tzw. wewnętrzną powłokę kulek asfaltu fazy rozproszonej, tkwiąc w nich częściowo i nadając im swój ujemny ładunek elektryczny. Jony natomiast o ładunku dodatnim (kationy Na+) układają się odpowiednio i bezpośrednio oraz w ten sam sposób jak poprzednio na zewnętrznej stronie poprzedniej powłoki anionów, otaczających cząsteczki fazy rozproszonej emulsji, tworząc drugą zewnętrzną ich powłokę, stykającą się bezpośrednio z graniczącą powierzchnią fazy rozpraszającej, to jest z wodą. Continue reading „Emulgatory”

Czesc tego emulgatora znajduje sie równiez bezposrednio pod otoczka ochronna wspomnianych kuleczek

Część tego emulgatora znajduje się również bezpośrednio pod otoczką ochronną wspomnianych kuleczek, a niektóre jego cząsteczki znajdują się jeszcze dalej w fazie zewnętrznej (rozpraszającej) emulsji. Omówione zjawisko jest przyczyną zwiększonego zużycia emulgatora do wytwarzania emulsji w porównaniu z potrzebą, opartą na przesłankach teoretycznych. Na ogół ilość emulgatora potrzebna do wytworzenia w niezbędnym stopniu stabilnej emulsji waha się w bardzo szerokich granicach 0,-3,0% w stosunku do asfaltu . Zależy to od wielu czynników, a przede wszystkim od: – stopnia aktywności emulgatora – wymaganego czasu stabilności (trwałości) emulsji Należy zwrócić uwagę, że niekiedy zużycie emulgatora podawane jest w różny sposób, a mianowicie: – w odniesieniu do fazy rozproszonej (np. asfaltu) – w odniesieniu do fazy rozpraszającej (wody) – w odniesieniu do całej emulsji – czasem w odniesieniu do całej mieszanki mineralnej przy wytwarzaniu niektór ych mas asfaltowo-mineralnych przy użyciu emulsji (zaprawy emulsyjne, pasty itp.). Continue reading „Czesc tego emulgatora znajduje sie równiez bezposrednio pod otoczka ochronna wspomnianych kuleczek”

Najczesciej jednak ze wzgledów oszczednosciowych srodek adhezyjny stosuje sie tylko raz do lepiszcza

Najczęściej jednak ze względów oszczędnościowych środek adhezyjny stosuje się tylko raz do lepiszcza (asfaltu, smoły lub emulsji głównie anionowej), do kruszywa lub do powierzchni lepiszcza, rozprowadzonego w miejscach utrwalanych, zamykanych (nawierzchni) lub izolowanych. Sposób powierzchniowego rozprowadzania środków adhezyjnych jest wielokrotnie oszczędniejszy, niż dodawanie ich do lepiszcza, aczkolwiek bardziej kłopotliwy w pracy, z tego powodu sposób ten jest mniej stosowany. Po powierzchniowym rozprowadzeniu tych środków prawie wszystkie ich cząsteczki biorą aktywny udział na powierzchni granicznej lepiszcze – kruszywo. Natomiast po dodaniu tych samych środków adhezyjnych do lepiszcza, tylko niewielka ilość ich cząsteczek będzie wykazywać aktywność adhezyjną na wspomnianej powierzchni granicznej. Pozostałe cząsteczki środków adhezyjnych będą się znajdowały wewnątrz błonki lepiszcza otaczającego ziarna kruszywa, z dala od powierzchni g ranicznej i z tego powodu aktywność ich, wyrażająca się siłami przyciągania, będzie szybko malała w miarę wzrostu ich odległości od powierzchni granicznej. Continue reading „Najczesciej jednak ze wzgledów oszczednosciowych srodek adhezyjny stosuje sie tylko raz do lepiszcza”

Budownictwo i architektura : Międzynarodowy konkurs pomysłów na projekt Liantang – Heung Yuen Wai Boundary Control Point Budynek terminala pasażerskiego / A.Lo Design

Dzięki uprzejmości A.Lo Design To zgłoszenie do konkursu International Design Ideas dla firmy Liantang zostało zaprojektowane przez A.Lo Design dla Hongkongu w Chinach na stronie pomostowej pomiędzy miejską tkaniną Liantang a naturalnym miejscem Heung Yuen Wai.
Budynek kontroli granicznej Heung Yuen Wai Budynek terminalu pasażerskiego znajduje się w granicach granicy i równowagi pomiędzy miastem a przyrodą.
Filozofia projektu polega na ponownym zdefiniowaniu charakteru obiektów infrastrukturalnych, które obejmują przyrodę, zamiast ją niszczyć i zastępować.
Czytaj dalej, aby uzyskać więcej informacji na temat tego projektu po przerwie.
Eksploracja tradycyjnego projektu obiektu infrastrukturalnego rozpoczyna się od spojrzenia na nieużywane powierzchnie budynku. Continue reading „Budownictwo i architektura : Międzynarodowy konkurs pomysłów na projekt Liantang – Heung Yuen Wai Boundary Control Point Budynek terminala pasażerskiego / A.Lo Design”