Otwory wieksze przewidziane w projekcie wykonuje sie podobnie jak otwory okienne i drzwiowe

Otwory większe przewidziane w projekcie wykonuje się podobnie jak otwory okienne i drzwiowe, stosując w pico nowych obrzeżach otworów prawidłowe zakończenia murów. Górne pozorne obrzeże otworu przy małej jego rozpiętości nie potrzebuje specjalnego wzmocnienia. Natomiast przy większej szerokości otworu wykonuje się sklepienia ceglane lub żelbetowe. Sposób wykonania sklepień ceglanych zostanie omówiony w dalszej części rozdziału. Przejścia przez stropy ceglane wykonuje się pozostawiając odpowiednich rozmiarów otwory przy ścianie w czasie układania pustaków ceramicznych lub cegieł. Continue reading „Otwory wieksze przewidziane w projekcie wykonuje sie podobnie jak otwory okienne i drzwiowe”

Stopy utwardzone

Stopy utwardzone są trudniej spawalne od stopów nie poddanych obróbce cieplnej, stopy twarde trudniej od miękkich. Przy obciążeniach statycznych stopy miękkie wykazują bardzo mały spadek wytrzymałości (O -:- 10 %), stopy przesycone i starzone samorzutnie oraz półtwarde -spadek 20 -:- 40 %, stopy przesycone i starzone sztucznie oraz twarde – spadek 33 -:- 50 %. Przy obciążeniach dynamicznych spadek wytrzymałości wykazuje mniejszą zależność od rodzaju i stanu stopu. Wg doświadczeń przeprowadzonych w laboratorium w Kingston (Anglia) spadek wytrzymałości blach spawanych w stosunku do niespawanych, poddanych w obu przypadkach obciążeniom wahadłowym dla liczby cyklów n = 5. 108, wynosił około 35 % z małymi odchyłkami w zależności od rodzaju stopu oraz obróbki cieplnej (34). Continue reading „Stopy utwardzone”

Stopami spawalnymi produkcji krajowej sa stopy PA2, PA3, PA4,

W zależności od sposobu spawania najmniejszy spadek wytrzymałości wykazuje spawanie łukowe z gazem ochronnym, następnie gazowe oraz łukowe bez gazu ochronnego. Stopami spawalnymi produkcji krajowej są stopy PA2, PA3, PA4, (stop PAl posiada zbyt małą wytrzymałość dla celów konstrukcyjnych, stop PA5 wykonywany jest tylko w postaci drutu). Wartość R, Q02 i udarności U materiału rodzimego i połączenia spawalnego wg doświadczeń wykonanych w Instytucie Spawalnictwa w Gliwicach. Wartości materiału rodzimego PA2 i PA3 odnoszą się do stanu miękkiego (stąd mały spadek wytrzymałości po spawaniu), wartości dla PA4 do materiału przesyconego; w tym ostatnim przypadku spadek wartości Q02 przekracza 20%, a R, dochodzi do 40%. Widoczny jest też gwałtowny spadek udarności stopu przesyconego. Continue reading „Stopami spawalnymi produkcji krajowej sa stopy PA2, PA3, PA4,”

Stopy AlZnMg

Stopy AlZnMg wykazują wprawdzie bezpośrednio po spawaniu spadek wytrzymałości w strefie spoiny oraz strefie przejściowej, jednakże następującym chłodzeniem w powietrzu, działa jak przesycenie, a po okresie starzenia naturalnego (trwającego kilkadziesiąt dni) stop odzyskuj e wytrzymałość zbliżoną do wyjściowej. Proces ten przedstawiono przykładowo na stopie AlZnMg1, zawierającym 4,50/0 Zn i 1,20/0 Mg (7). Wartości Rr, Q02i alO blachy o grubości 5 mm, w zależności od temperatury i czasu starzenia. Blachy o grubości t ~ 12 mm nie wymagają chłodzenia wodą, wystarczy chłodzenie w powietrzu (ewentualnie strumieniem powietrza pod ciśnieniem). Elementy spawane wykazują po pewnym czasie powrót do wytrzymałości i twardości pierwotnej, pokazano te na przykładzie blachy grubo 2 mm, spawanej elektrodą topliwą pod osłoną argonu. Continue reading „Stopy AlZnMg”

Plomien gazowy

Płomień gazowy nie jest w stanie usunąć powłoki tlenkowej z powierzchni blachy. Do tego celu służą specjalne topniki, zazwyczaj w postaci proszku. Topnik składa się z chlorków sodu, potasu i litu oraz fluorku sodu; jest on silnie higroskopijny i dlatego należy go przechowywać w szczelnych naczyniach, najlepiej szklanych, porcelanowych itp. Topnik zarabia się na gęstą masę, którą smaruje się pędzlem blachy w miejscu spawania. Przed naniesieniem pasty należy blachy dokładnie oczyścić nawet ze śladów tłuszczu oraz zanieczyszczeń na szerokości równej co najmniej 3-krotnej szerokości przyszłej spoiny. Continue reading „Plomien gazowy”

Struktura emulgatorów i emulsji

Struktura emulgatorów i emulsji . Struktura zarówno emulgatorów, jak i emulsji, sięgając głęboko w dziedzinę chemii i fizyko-chemii, jest zagadnieniem bardzo złożonym i pod niektórym i względami nie całkowicie jeszcze poznanym. Poza tym sprawę komplikuje produkcja przez przemysł chemiczny coraz to nowych związków powierzchniowo-czynnych. Z tego powodu coraz bardziej udoskonala się, ale jednocześnie i komplikuje produkcja emulsji, zwłaszcza kationowych, oraz rozszerza się ich zakres stosowania. Z omówionych względów opis związany ze strukturą emulgatorów i emulsji będzie tu ograniczony do niezbędnego minimum, które może dać tylko ogólne pojęcie o tym zagadnieniu. Continue reading „Struktura emulgatorów i emulsji”

Jony naladowane dodatnio (RNH)

Jony naładowane dodatnio (RNH), czyli kationy, otaczają kulki oleju fazy rozproszonej, w tym przypadku asfaltu podgrzanego do stanu płynności, a tkwiąc w nich częściowo, nadają im swój ładunek dodatni. Jony te, otaczając bezpośrednio i szczelnie powierzchnię kulek asfaltu na granicy styku fazy wodnej z powierzchnią tych kulek, tworzą tzw. wewnętrzną powłokę na granicy faz, na tzw. powierzchni granicznej. Jest to taki sam proces, jak przy powstawaniu emulsji anionowych. Continue reading „Jony naladowane dodatnio (RNH)”

Nazwy te stosowane sa z jednej strony dla uproszczenia, a z drugiej dla zamaskowania skladu chemicznego tych emulgatorów z uwagi na tajemnice przemyslowe

Nazwy te stosowane są z jednej strony dla uproszczenia, a z drugiej dla zamaskowania składu chemicznego tych emulgatorów z uwagi na tajemnice przemysłowe. Podstawowym surowcem do produkcji emulgatorów kationowych są I-rzędowe aminy tłuszczowe, które otrzymuje się z kwasów tłuszczowych naturalnych lub syntetycznych. Aminy są związkami organicznymi, pochodnymi amoniaku (NHa) przez zastąpienie jednego, dwóch lub wszystkich trzech atomów wodoru rodnikami alkilowymi (pochodne węglowodorów alifatycznych) lub arylowymi (po-chodne węglowodorów aromatycznych). Zależnie od ilości zastąpionych atomów wodoru rozróżnia się aminy 1-, II- lub III-rzędowe, Aminy są zasadami nieco mocniejszymi od amoniaku. Istnieje wiele metod przerobu amin 1-rzędowych na różnego rodzaju i aktywności emulgatory kationowe lub inne związki powierzchniowo-czynne. Continue reading „Nazwy te stosowane sa z jednej strony dla uproszczenia, a z drugiej dla zamaskowania skladu chemicznego tych emulgatorów z uwagi na tajemnice przemyslowe”