Wzrost powierzchni granicznej w zaleznosci od stopnia dyspersji fazy wewnetrznej (asfaltu) w emulsji

Wzrost powierzchni granicznej w zależności od stopnia dyspersji fazy wewnętrznej (asfaltu) w emulsji. Zjawiska powierzchniowe w układach dyspersyjnych, a tym samym i w emulsjach, są najpoważniejszymi czynnikami. Tymi czynnikami, zależnymi od wielkości powierzchni, w pierwszym rzędzie są: energia powierzchniowa i adsorpcja. Z tego też powodu decydującym czynnikiem w emulsjach jest wielkość powierzchni granicznej. Powierzchnia ta zależna jest od stopnia zdyspergowania fazy rozproszonej – w omawianym przypadku asfaltu. Wzrasta ona niepomiernie w miarę tego jak maleje wielkość cząsteczek zemulgowanego asfaltu, a jednocześnie wzrasta ich liczba w określonej objętości gotowej emulsji. Dla zilustrowania omówionego zjawiska posłużymy się podanym dalej przykładem obliczeniowym, do którego konieczne jest wstępne omówienie i założenia zbliżone do rzeczywistej, najczęściej spotykanej dobrej, jakości emulsji pod względem stężenia i wielkości cząstek (kule k) fazy zdyspergowanej. Na ogół przyjęto, że dobrze wytworzona emulsja powinna zawierać przeciętnie 85°/1) cząstek (kulek) zdyspergowanego asfaltu o średnicy 0,1+1,0 mikrona oraz około 15% o średnicy 1,0+5,0 mikrona. Dla uproszczenia obliczenia przyjmujemy wielkości średnie z podanych wymiarów kulek asfaltu zemulgowanego (zdyspergowanego), a mianowicie: 85% o średnicy (0,1+1,0) : 2 = 0,55 mikrona, 15% o średnicy (1,0+5,0) : 2 = 3,0 mikrony. [hasła pokrewne: bramki uchylne, Oporniki granitowe, żeliwo szare ]

Powiązane tematy z artykułem: bramki uchylne Oporniki granitowe żeliwo szare